viernes, 15 de junio de 2012

RESCÁTAME DUNHA VEZ !


A cousa está como para escribir unha entrada sobre economía. Cada media hora. E sobrarían temas, chascarrillos, anécdotas, reflexións... bueno, esto das reflexións, falando de economía, é unha figura literaria. Unha figura literaria é o que non topou o noso presidente do goberno, para sustituir a palabra rescate. Non sei por qué raios non podemos ser nós rescatados, qué teñen os gregos, os portugueses e os irlandeses que non teñamos nós. Iso do rescate éche moi glamouroso, haiche que ter certo pedigree para que te veñan rescatar. Aínda que sexa un pedigree de irresponsables, incompetentes, trampulleiros, mangantes ou estafadores. Cómo andaba o choio que as caixas de aforros acabaron timando a velliños analfabetos para se quedar cos seus aforros. Claro, por iso eran caixas de aforros. Quitábanche os cartos para aforrarte o traballo de administralos.
Despois está Angela Merkel, a teutona, e non intento facer xogos de palabras. Angela Merkel merece un post para ella sola, o malo é que, se llo damos, vaino querer con dous puntos máis de IVE. A min esta muller meréceme moito respeto, de feito penso que é mellor presidenta do goberno que calquera presidenta do goberno española. Iso discútollo a calquera. Claro que gobernar alemáns non é coma gobernar españois, onde vai parar. Os alemáns gobérnanse soíños e aquí tes que andar a gorrazos. Que hai moito gorrón aquí, quero dicir. En Alemaña hai moitos lands (dezaseis) pero van todos a unha, que parecen Fuenteovejuna con porte marcial. Aquí vai cadaquén á súa, e así nos vai. Bueno, hainos que queren unha para eles sós. Canto dano fixo o franquismo, miña nai. Agora xa non se fala moito de centralismo pero quintuplicáronse os nidos de chupóns e temos a Administración con obesidade mórbida galopante. Eu metería o bisturí e colocaría un balón deses, agora que a selección de fútbol por fin gaña torneos. Xusto cando nos rescatan, mira ti. Que se gañamos a Eurocopa van dicir os rescatadores: mira estes.
A probabilidade de que te veñan rescatar é directamente proporcional á cantidade de ladróns de garabata que ten un país, por iso non sei porque o noso presidente négase a chamarlle ás cousas polo seu nome. Pero o máis bonito é que os cartos eses vanllos dar aos dos bancos!. Isto non é Europa, isto é a casa de tócame Roque, quen, por certo, debía ter moito sex appeal. Imaxinen, a xente sen traballo, os bancos a roubar, os políticos a seguir roubando e nós chamando a Roque por toda Europa adiante, que nos veña a tocar... a zanfoña!.